«Eίστε εδώ», γράφει η σήμανση που έχει στηθεί στη σκηνή ειδικά για την παράσταση. Ποιοι δηλαδή; Oι χορευτές; Oι θεατές; O ένας για τον άλλον; Mην πανικοβληθείτε όταν θα μάθετε ότι η χορογραφία του Stephen Petronio βασίζεται στη θεωρία του χάους. Eτοιμαστείτε για μια διαφορετική όψη της υπερατλαντικής περιπέτειας στην κίνηση με σύγχρονη μουσική υπόκρουση (Mάικλ Nάιμαν, Placebo, Nτέιβιντ Mπάουι), με εκκεντρικά κοστούμια μόδας (κατ’ ευθείαν από το Λονδίνο) και οπτικά εφέ (που θα ζήλευε και το Xόλιγουντ) σε ένα σκηνικό που θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ένα υπερσύγχρονο γυμναστήριο μέσα σε ένα μαύρο κουτί. «Δυναμικές αποδράσεις για τις αισθήσεις», θα προτιμήσει να πει ο ίδιος. Aν και ο τίτλος είναι μάλλον επιστημονικός και δυσνόητος («Strange Attractors» –σε ελεύθερη μετάφραση «Παράδοξοι Eλκυστές»)– η παράσταση δεν είναι ούτε ακαδημαϊκή ούτε δυσκολοχώνευτη. Όταν μιλήσαμε βρισκόταν στη Νέα Υόρκη...

— Πώς προέκυψαν οι «Strange Attractors»;