Η μητέρα μου είναι χορτοφάγος, εδώ και 20 χρόνια, εξαιτίας της αγάπης της για τα ζώα. Στη δεκαετία του 80 όμως, τη θυμάμαι να φοράει γούνα, τότε που η γούνα αποτελούσε σύμβολο στάτους. Θυμάμαι επίσης με την αδερφή μου να αγγίζουμε τις γούνες της γιαγιάς, να φρικάρουμε με κάτι βιζόν με ματάκια στην ντουλάπα της, να αγγίζουμε κάτι δέρματα από κροκόδειλο και φίδι και να σκηνοθετούμε το απόλυτο θρίλερ.

Προσωπικά δεν έχω φορέσει ποτέ μου αληθινή γούνα, φοράω όμως δερμάτινα παπούτσια και σακάκια. Στη δεκαετία του 90 η γούνα θεωρείτο ντεμοντέ. Ο Ντέιβιντ Μπέιλι είχε φωτογραφίσει τη διάσημη καμπάνια με το μότο: «Χρειάζονται 40 ηλίθια ζώα για να φτιάξεις ένα γούνινο παλτό, αλλά μόνο ένα για να τη φορέσει». Η Βρετανίδα σχεδιάστρια μόδας, Στέλα ΜακΚάρτνεϊ και κόρη του σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ των Μπιτλς, υπήρξε από τις πρώτες δημιουργούς που έθεσαν όρο στον οίκο Chloe τότε, -προτού καν γίνει σούπερ σταρ με την προσωπική της επωνυμία-, προκειμένου να μη σχεδιάζει τίποτα που έχει να κάνει με νεκρό ζώο.

Ειδικά τον φετινό χειμώνα όμως η γούνα μοιάζει να έχει απενοχοποιηθεί, τουλάχιστον στην πασαρέλα. Και στην καθημερινότητα; Εκεί που στο εξωτερικό, στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, φοβάσαι να βγεις με το γουναρικό έξω, μην τυχόν και σε ψεκάσουν με κόκκινο σπρέι -στην καλύτερη περίπτωση- βλέπω πλέον και στην Αθήνα, αρκετές γυναίκες να εμφανίζονται άνετες, με λευκές, καφέ, μαύρες γούνες, χωρίς να θέλω να μαντέψω την προέλευσή τους. Των παλτό.

Από τον Ιούνιο του 2012 το Δυτικό Χόλιγουντ απαγορεύει την πώληση αληθινής γούνας. «Τα ζώα δεν μπορούν να μιλήσουν και κανείς δεν θα έπρεπε να πεθάνει για τη ματαιοδοξία μας», είναι η φιλοσοφία.

Από την άλλη, ο επικεφαλής του Fur Information Council of America υποστηρίζει ότι κανείς δεν σκέφτηκε το οικονομικό αντίκτυπο που θα έχει μια τέτοια απόφαση. Οπότε; Φοράμε ή δεν φοράμε γούνες; Και αν ναι, αγοράζουμε ή ανακυκλώνουμε; Μπριζίτ Μπαρντό ή Κρουέλα ντε Βιλ;