Το κόκκινο φουστάνι

Καθόμουνα υπομονετικά στο ταμείο και περίμενα. Είχα αγοράσει ένα ζευγάρι γάντια, από αυτά που μπαίνει όλη η παλάμη μαζί, δεν ξεχωρίζουν τα δάχτυλα, για να φοράω το πρωί στο αυτοκίνητο. Ανοιχτόχρωμα, με επένδυση, σχεδόν παιδικά. Μαζί και ένα γκρι, σκούρο κολάν για το zumba και ένα λευκό τι-σερτ για τον ίδιο ακριβώς σκοπό. Είναι η στιγμή που το βλέμμα μου καθηλώνεται στην χριστουγεννιάτικη καμπάνια του H&M. Βλέπω την Κρίστυ Τέρλινγκτον με ένα μάξι, κόκκινο φόρεμα και ίσιες μαύρες μπότες.

1.jpg

Xωρίς να χάσω στιγμή κι ενώ το κατάστημα έχει κλείσει, (είναι 6 απόγευμα Σαββάτου), ρωτάω την κοπέλα στο ταμείο με μια υπέροχη καστανόξανθη κοτσίδα στο πλάι, αν υπάρχει το συγκεκριμένο φόρεμα στο κατάστημα και αν είναι τόσο ωραίο στην πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές απογοητεύομαι από τα ρούχα ή τα αξεσουάρ όταν τα βλέπω λάιβ. Μου είπε ότι είναι ωραίο και από κοντά αλλά είναι σχεδόν sold-out, δεν έχει νούμερα πλέον. Οπότε θα πρέπει να το ψάξω...

HM_DECEMBER2013_AD_CAMPAIGN-2.jpg

Πράγματι. Το φόρεμα είναι απόλυτα χριστουγεννιάτικο, μπορεί να φορεθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, με φλατ, με ψηλοτάκουνα μποτάκια, με ζακέτα, έχει δύο φούντες στην ζώνη που δένει στο πλάι, είναι βαρύ, φοδραρισμένο, περιποιημένο. Και βρίσκω ένα 40, ένα 42 και δύο 36άρια. Τα πήρα και τα δύο. Χωρίς να το δοκιμάσω. Το ένα για μένα και το άλλο για την Άννα που γιόρταζε.

maxresdefault.jpg

Σε δευτερόλεπτα είχα ξαναγυρίσει στο ταμείο. Είχα αλλάξει τα δερμάτινα, πορτοκαλί γάντια που είχα αγοράσει για τη φίλη μου και ήμουνα πια ευτυχής με την αποκάλυψη μου. Και είχα κάνει και το κάστινγκ. Η μία θα είναι η Κρίστυ (Τέρλινγκτον) και η άλλη η Ντούτζεν (Κρος). 

Ο Αγιος Βασίλης άραγε τι λέει για όλα αυτά; Να είμαστε καλά κορίτσια, μέρες που είναι, γιατί τα καλύτερα έρχονται. Σε κόκκινες αποχρώσεις, αλλά και μαύρες, και ασπρόμαυρες, και πράσινες, αρκεί να υπάρχει χαμόγελο. Καινούργιες μπαταρίες στα παιχνίδια και λαμπερά μάτια. 

IMG_2193.JPG

Και κυρίως διάθεση για να ανακαλύψεις μικρούς θησαυρούς που μπορούν να σου ζωγραφίσουν το μέσα και το έξω. Το Red του Valentino. Το κόκκινο της Νταϊάνα Βρίλαντ. To κόκκινο φουστάνι. Ο Αγιος Βασίλης. Το κόκκινο, ματ κραγιόν της Mac. Τα κόκκινα φιλιά στην αλλαγή του χρόνου. Κοκκινίζω ήδη. 

Κοτετσερί αλά Ντάσσιος

Η πρόσκληση για την κοτετσερί του Δημήτρη Ντάσσιου ήταν λιτή. Σύγχρονη επικοινωνιακά. Εφτασε δηλαδή με SMS. Κι εγώ, όπως κάθε χρόνο τέτοιο καιρό, πήγα στο μικρό, πολύχρωμο «κοτέτσι» της οδού Ξάνθου, για να ανακαλύψω θησαυρούς.

IMG_2182.JPG

Τι έχει αλλάξει; Το ταξίδι έχει περισσότερους ενδιάμεσους σταθμούς. Ο προορισμός είναι πάντα ο ίδιος. Εκτός από τις χειροποίητες, κουτύρ έθνικ τσάντες και τα δερμάτινα γιλέκα ή τα σακάκια που αφηγούνται παγκόσμιες ιστορίες, ο Δημήτρης Ντάσσιος μοιράζεται το ταξίδι και με άλλους δημιουργούς. Με προσιτές τιμές για δικαίωμα στο όνειρο. 

IMG_2190.JPG

Δοκίμασα με το βλέμμα ορισμένα κομμάτια και φόρεσα σταυρωτά μια εξαιρετική τσάντα με γενναιόδωρα κρόσσια που ταίριαζε με το σουέντ φόρεμα μου. Ο Γιάννης Λεμπέσης μας φωτογράφησε μέσα στη βιτρίνα κι εγώ θυμήθηκα πόσο ωραία ένιωθα πάντα στα σόου του Δημήτρη. Από το πρώτο του με τα μοντέλα που φορούσαν μαύρες σακούλες σκουπιδιών σαν φορέματα υψηλής ραπτικής μέχρι το τελευταίο του στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Χειροκρότημα. Ή μήπως κοτ-κοτ αλά Κοτετσερί;

IMG_2186.JPG

H Kάμερον Ντίαζ χωρίς μέικαπ

Αυτό είναι το καινούργιο βιβλίο της Κάμερον Ντίαζ. Θέλω να το παραγγείλω από το Amazon και να το διαβάσω μέσα στις γιορτές, να δω την εικόνα πίσω από την εικόνα.

the-body-book-le-livre-de-cameron-diaz-143014_w1000.jpg

Ο Νόμος της Πείνας. Η επιστήμη της δύναμης και η δύναμη της γνώσης. Και άλλοι τρόποι για να αγαπήσουμε το καταπληκτικό μας σώμα. Κάτι θα ξέρει παραπάνω η σταρ του Χόλιγουντ που συνεργάζεται με την Σάντρα Μπαρκ για να απομυθοποιήσουν κλισέ και εικόνες περιοδικών. Όχι ότι το συγκεκριμένο εξώφυλλο δεν είναι ρετουσαρισμένο. Μπορεί το περιεχόμενο να είναι λιγότερο πειραγμένο. Γιατί προσωπικά μάλλον θα προτιμήσω την Κάμερον Ντίαζ όπως είναι στην καθημερινότητα της. 

o-CAMERON-DIAZ-900.jpg

Χαμογελαστή, προσιτή, άμεση, με τις ρυτίδες που έχει μια γυναίκα των 40 και κάτι, και τη σιγουριά ενός κοριτσιού που δεν βιάστηκε να μεγαλώσει. Ποιο ήταν το κείμενο που συνόδεψε την συγκεκριμένη εικόνα στο Twitter; «Μια από τις πιο περήφανες στιγμές μου. Τη στιγμή που έπιασα στα χέρια μου το πρώτο αντίτυπο του βιβλίου μου. Εγραψα αυτό το βιβλίο για εσάς και το σώμα σας». Ευχαριστούμε Κάμερον. #love your amazing body.

Μια νύχτα χωρίς ρεύμα...

Η πρόσκληση ήταν συγκεκριμένη. Είναι φίλη, μένουμε πολύ κοντά, γνωριζόμαστε μια δεκαετία περίπου. Με κάλεσε στο σπίτι της, ένα κρύο βράδυ του Δεκεμβρίου, για να φάμε fondue. Δεν είχε γίνει ακόμη διακοπή ρεύματος, ήταν εκείνες τις ημέρες που ο αέρας είχε αγριέψει και είχε παρασύρει κάδους, σκουπίδια, κλαδιά, δέντρα, φούστες, μαλλιά... Στο σπίτι δεν είχαν ρεύμα γιατί μια λεύκα στον κήπο είχε ακουμπήσει για να ξεκουραστεί στον πυλώνα της ΔΕΗ στο δρόμο. Σχέσεις στοργής...

IMG_2088.JPG

Το αποτέλεσμα; Μια ιδιαίτερη, μαγική βραδιά με πολύ κουβέντα, ανάλυση, γέλιο, ψωμάκια βουτημένα σε λιωμένο τυρί, αβοκάντο και σοκολατένια γλυκά που δεν πρόλαβαν, για κάποιο λόγο, να φωτογραφηθούν. 

IMG_2089.JPG

Ελένη σε ευχαριστώ για την τόσο ζεστή βραδιά. Ξέρεις άραγε πότε θα ξαναγίνει διακοπή ρεύματος; 

IMG_2087.JPG

Τιμ Γουόκερ, ο ρομαντικός παραμυθάς της μόδας

Ο Τιμ Γουόκερ θα ήθελα να είναι φίλος μου. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, δεν έχουμε «συναντηθεί» καν στο Facebook. Αλλά όσα χρόνια τον παρακολουθώ και σκίζω τις ιστορίες που φτιάχνει σε ιταλικά, αγγλικά, αμερικανικά περιοδικά (Harpers Bazaar, W, Vanity Fair, Vogue), για να τις κρατάω σαν παραμύθια της δικής μου ζωής, νιώθω ότι θα ήθελα να εισβάλω έστω και μια φορά στον μικρόκοσμό του.

Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να έχεις δει τις φωτογραφίες του για να μοιραστείς τα ίδια συναισθήματα. Ο ίδιος έχει σαν βάση του το Λονδίνο και σκηνοθετεί τις μικρές, ονειρικές υπερπαραγωγές του σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, σαν τον Τιμ Μπάρτον της φωτογραφίας μόδας ή κάτι τέτοιο. Ο Τιμ Γουόκερ δεν φωτογραφίζει ρούχα, ούτε αξεσουάρ, δεν φωτογραφίζει μοντέλα, απαθανατίζει στιγμές και εικόνες. Δικές του εικόνες. Ακροβατεί ανάμεσα στο επικό δράμα και την ομορφιά, την ομορφιά των βιβλίων, ενός κόσμου που δεν υπάρχει πουθενά.

Γιατί πού μπορείς να συναντήσεις ροζ, πράσινα και γαλάζια πρόβατα; Ή τεράστιες πεταλούδες και ένα πελώριο ποτιστήρι που λειτουργεί σαν ιπτάμενο χαλί για το μοντέλο Λίλι Κόουλ; Μόνο τα σκηνικά που στήνει είναι αρκετά για να ονειρευτείς και να αποδράσεις. Παίζει με το αφηρημένο και το υπέροχο, επενδύει στη λεπτομέρεια και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Coco-Rocha-by-Tim-Walker-for-Vogue-UK.jpg

Ποιος είναι όμως ο ταλαντούχος κύριος Γουόκερ; Γεννήθηκε στην Αγγλία το 1970, «εκεί όπου έζησα αληθινά πολύ χαρούμενα παιδικά χρόνια». Το ενδιαφέρον του για τη φωτογραφία ξεκίνησε στα γραφεία της Conde Nast στο Λονδίνο όταν του ζητήθηκε να φτιάξει το αρχείο του Σεσίλ Μπίτον. Σπούδασε φωτογραφία στο Exeter Art College προτού γίνει επίσημος βοηθός του Ρίτσαρντ Αβεντον στη Νέα Υόρκη. «Ηταν εκείνος που μου έμαθε να μη σκέφτομαι πολύ... Να δίνω εξηγήσεις μετά».

Αρχικά επικεντρώθηκε στο ντοκουμέντο και στα πορτρέτα για αγγλικές εφημερίδες και γρήγορα συνεργάστηκε με διεθνείς τίτλους περιοδικών. Ζει στο Λονδίνο αλλά ταξιδεύει διαρκώς. Εμπνέεται, όπως λέει, από «εξαιρετικά περιβάλλοντα και ανθρώπους». Οπως και να 'χει, όποιος συνεργάζεται μαζί του, δεν τολμά να του πει όχι σε τίποτα. Οπως λέει ο ατζέντης του, Αντριου Τόμας: «Κάθε σεζόν κουβεντιάζουμε με τον Τιμ τις ιδέες του. Ο Τιμ θα κρεμάσει ένα μοντέλο από έναν τεράστιο γάντζο, θα ρίξει μια μπανιέρα στη θάλασσα, θα βάψει ζώα σε παστέλ αποχρώσεις, θα τοποθετήσει ένα κρεβάτι στην οροφή ενός κλασικού αυτοκινήτου και μετά θα το οδηγήσει, θα γεμίσει ένα δωμάτιο με λαγούς, θα βάλει ένα δέντρο σε ένα δωμάτιο. Και μετά σκέφτεσαι: πώς θα γίνουν όλα αυτά; Και τελικά γίνονται».

cara-delevingne-by-tim-walker-for-mulberry-campaign-fw-2013-2014-3.jpg

Τι ζητούσε στη λίστα του για μια χριστουγεννιάτικη φωτογράφηση στο Εσεξ; Eίκοσι μπαλαρίνες, 250 αβγά στρουθοκαμήλου (βαμμένα χρυσά), ένα κουτί με πελώρια πλαστικά χέρια, ένα δωμάτιο με λευκές ομπρέλες, 20 χριστουγεννιάτικα δέντρα, το κοστούμι ενός λύκου, μια τεράστια κολοκύθα, ένα άλογο (επίσης βαμμένο χρυσό), εκατοντάδες λάμπες για 1.000 και 1 νύχτες... Ο Τιμ Γουόκερ παίζει. «Μου αρέσει να μετατρέπω αστεία όνειρα σε αστείες φωτογραφίες».

kirsi-pyrhonen-photo-tim-walker-22the-right-side22-2011.png

Αεροπλανοφοβία, προσδεθείτε γιατί χανόμαστε

Αλλοι έχουν πρόβλημα με την προσγείωση και άλλοι πάλι με την απογείωση. Αλλοι παθαίνουν πανικό στη διάρκεια των αναταράξεων και οι χειρότεροι της παρέας δεν θέλουν να δουν αεροσκάφος ούτε ζωγραφιστό. Η αεροπλανοφοβία χτυπά και τους πιο τακτικούς ταξιδιώτες. Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Αν αλλάζει όμως κάτι, είναι το γεγονός ότι υπάρχουν όλο και πιο πρακτικές λύσεις για να την ξεπεράσουμε.

Και σίγουρα δεν αποτελεί λύση να καταναλώνει κανείς ένα μπουκάλι ουίσκι ή να ταξιδεύει με ηρεμιστικά ή υπνωτικά χάπια. «Ο μέσος όρος ηλικίας των ανθρώπων που πάσχουν από αεροπλανοφοβία είναι τα 27», λέει ο πρώην πιλότος Τομ Μπαν, ο οποίος τώρα συμβουλεύει τηλεφωνικά και μέσω Διαδικτύου όσους ζητούν βοήθεια. «Οταν φτάσεις σε αυτή την ηλικία θα έχεις ακούσει για τουλάχιστον πέντε αεροπορικές τραγωδίες».

Οι ψυχίατροι μιλούν για καταστροφολογία. Είναι η στιγμή που με το πρώτο κιόλας ταρακούνημα, το σώμα μουδιάζει, τα χέρια ιδρώνουν, το μυαλό σκηνοθετεί αποχαιρετισμούς και κηδείες. Αυτό συμβαίνει σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα στο 27% των Αμερικανών. Και η συγκεκριμένη φοβία είναι μάλιστα τόσο συνηθισμένη πλέον που μπορεί να συγκριθεί με την υψοφοβία ή τη φοβία για τα έντομα. Και για κάποιον ανεξήγητο μάλλον λόγο οι γυναίκες είναι δύο φορές πιθανότερο να υποφέρουν απ’ ό,τι οι άνδρες, ξυπνώντας ορμόνες που δεν θα θέλαμε στην πραγματικότητα, οι οποίες έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν προβλήματα. Οπότε είναι πιο πιθανό να αυξήσουμε το σωματικό μας βάρος ή να πάθουμε καρδιακή προσβολή από το να συντριβούμε με το αεροπλάνο, περίπου μία στις 11.000.000 πιθανότητες.

corset2_02.jpg

Οι ειδικοί λένε ότι αν και τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, το θέμα είναι να εντοπίσει κανείς από πού ξεκινά ο φόβος. «Αν υποφέρεις λίγο όταν πετάς και ταξιδεύεις σπάνια, τότε ποιο το πρόβλημα να παίρνεις μια στο τόσο ένα χάπι;» λέει ο Τομ Μπαν. «Ομως αν παθαίνεις πανικό μέσα στο αεροσκάφος και φοβάσαι να ταξιδέψεις, τα φάρμακα δεν θα κάνουν τη δουλειά τους και τότε πρέπει να κάνεις αληθινή θεραπεία για να αντιμετωπίσεις το πρόβλημά σου».

Πολλοί προτείνουν τη βιωματική προσέγγιση και άλλοι τη συναισθηματική, να εστιάζει κανείς το βλέμμα σε οικείες εικόνες, όχι λέξεις, σε φωτογραφίες που σου προκαλούν ασφάλεια... Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το να γνωρίζει κανείς πώς λειτουργούν τα αεροπλάνα μπορεί επίσης να συμβάλει στο να τιθασεύσουμε τον φόβο. Η εταιρεία Virgin Αtlantic δεν είναι η μόνη που οργανώνει σεμινάρια με τίτλο Πετώντας Χωρίς Φόβο, μαθήματα που σου μαθαίνουν και πώς λειτουργεί το αεροσκάφος και πώς να βρίσκεις τρόπους να χαλαρώνεις. Συνήθως είναι γρήγορα και αποτελεσματικά, διαρκούν μία μέρα και καταλήγουν σχεδόν πάντα σε πτήση-τεστ-ντράιβ. Ακόμη και ο Ρίτσαρντ Μπράνσον έχει παραδεχθεί ότι στα 20 του φοβόταν να πετάξει. «Νόμιζα ότι αν έγερνα αριστερά, θα έγερνε και το αεροπλάνο. Οποτε με έπαιρνε ο ύπνος στο αεροπλάνο, ονειρευόμουν ότι πέφταμε. Τον πρώτο χρόνο που αγόρασα τη δική μου αεροπορική εταιρεία, όποτε χτυπούσε το τηλέφωνο μετά τα μεσάνυχτα, πεταγόμουν από την καρέκλα». Yστερα από 20 χρόνια χωρίς καταστροφικά σενάρια, οι φόβοι του εξανεμίστηκαν και τώρα σχεδιάζει μία οικογενειακή απόδραση στο Διάστημα.

fashion-1930s-travel.jpg

Αγιος Βασίλης έρχεται και είναι ο...μπαμπάς

Αν τα παιδιά σας ανήκουν στο ηλικιακό γκρουπ 3-8, τώρα είναι η στιγμή να κάνετε τις πρώτες πρόβες μπροστά στον καθρέφτη. Ποτέ δεν είναι αργά να μεταμορφωθείτε σε Αγιο Βασίλη, αρκεί να ξεκινήσετε εγκαίρως τις προετοιμασίες. Γιατί μη νομίζετε ότι είναι εύκολο να παραπλανήσεις τα παιδιά και να τα πείσεις ότι ο πιο αγαπημένος τους παππούς ταξίδεψε από τόσο μακριά μόνο και μόνο για να τα γνωρίσει... Αν νομίζετε, λοιπόν, ότι θα την βγάλετε καθαρή με μια κοινή στολή του εμπορίου με σατέν ύφασμα που μυρίζει ιδρωτίλα (συγγνώμη, αλλά αυτή είναι η αλήθεια), καλύτερα να μην το τολμήσετε καθόλου. Θα πρέπει να προσέξετε και την τελευταία λεπτομέρεια. Από το μακιγιάζ μέχρι τα... παπούτσια και τις κάλτσες, όλα πρέπει να αποτελούν κομμάτι του ρόλου.

fashion-santa-merry-christmas-chicquero-5.jpg

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το κόκκινο κοστούμι. Αν ρίξετε μια ματιά στο Ιντερνετ ή αν προλαβαίνετε να ράψετε, φροντίστε το ύφασμα να θυμίζει κασμίρ ή έστω μαλλί. Θυμηθείτε ότι πρόκειται για μια στολή που θα φορέσετε για αρκετά χρόνια (εννοείται κάθε Χριστούγεννα) και μετά μπορείτε να τη δανείσετε σε καλούς φίλους. Δεν έχει σημασία αν είστε άνδρας ή γυναίκα. Με το σωστό μακιγιάζ (και το απαραίτητο παραγέμισμα της κοιλιάς), όλα γίνονται. Ισως θα ήταν μια καλή ιδέα να ζητήσετε από έναν επαγγελματία μακιγιέρ να έρθει να σας βάψει, την ημέρα της μεγάλης αποκάλυψης. Αποκλείεται να μπορέσετε να βάψετε μόνοι σας τόσο πειστικά ρυτίδες και... ταλαπωρία. Να ξεβαφτείτε μόνοι, μετά, επιτρέπεται.

Μην γκρινιάζετε. Οχι ακόμη. Ή θα το κάνετε με κέφι ή καλύτερα να μην το κάνετε καθόλου. Φροντίστε να αγοράσετε γαλάζιους φακούς μιας χρήσεως, γιατί το βλέμμα σίγουρα θα σας προδώσει, όσο κι αν προσπαθήσετε για το αντίθετο. Ενα ζευγάρι λευκά γάντια είναι επίσης απαραίτητο, γιατί και τα χέρια είναι αναγνωρίσιμα. Οι διάφοροι κλώνοι του Αη Βασίλη που κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγήν. Εσείς πάτε για το... Οσκαρ.

Οσογια τα υπόλοιπα, βρείτε μια πειστική λευκή περούκα με ασορτί γενειάδα και φρύδια, μαζί με ένα παλιωμένο ζευγάρι μαύρες μπότες, επιχειρήστε να μιμηθείτε ακόμη και το περπάτημα του «αυθεντικού» Αγιου Βασίλη. Αργό, κουρασμένο, ζεν.

tumblr_static_victorias-secret-christmas-06.jpg

Μην ξεχνάτε ότι, έτσι κι αλλιώς, ένα πέρασμα θα κάνετε. Αλλά αυτό είναι το δύσκολο. Να είστε ακόμη καλύτεροι και από την εικόνα που έχουν τα παιδιά στα όνειρά τους. Αν πάλι, τα παιδιά είναι μικρότερα από 3 χρόνων, καλύτερα να αναβάλετε την έκπληξη για του χρόνου, γιατί δεν αποκλείεται να τρομάξουν και να έχετε αντίθετο αποτέλεσμα. Αν είναι μεγαλύτερα από 8, δεν θα σας χλευάσουν μόνο, θα ξηλώσουν και το μαξιλάρι από την κοιλιά. Στην καλύτερη περίπτωση. Σκεφτείτε ποια είναι η κατάλληλη στιγμή. Για το χο, χο, χο...

Tην παραμονή των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς (ανάλογα με την οικογενειακή παράδοση) μην ξεχάσετε τον κόκκινο σκούφο και τη ζώνη σας. Και φυσικά τα δώρα. Χωρίς σακούλες από παιχνιδάδικα, γιατί τα παιδιά αμέσως θα καταλάβουν την προέλευσή τους. Μπορείτε να τα έχετε τυλίξει με παλιομοδίτικο χαρτί, με γκι ή έλατα. Και εννοείται, βέβαια, ότι θα φροντίσετε να εξαφανίσετε το επόμενο πρωί μελομακάρονα, κουραμπιέδες και γάλα, που θα σας έχουν αφήσει τα παιδιά από το βράδυ στο τζάκι. Λίγη ζάχαρη άχνη στο πάτωμα και μια γουλιά γάλα στο ποτήρι θα τους πείσουν ότι αυτό που είδαν ήταν αληθινό. Μην ξεχάσετε να βγάλετε εγκαίρως τους γαλάζιους φακούς.

Isabel Marant-H&M σημειώσατε 1

Ημουν κι εγώ εκεί. Στο press preview της συλλογής της Isabel Marant για το H&M. Στην Αθήνα. Τι μπορώ να πω ύστερα από τα αποκαλυπτήρια; Παρακαλώ κορίτσια μην κλαίτε. Γιατί τόση υστερία; 

IMG_1689.JPG

Νομίζω ότι μετά τον Martin Margiela, τους Viktor&Rolf, τον οίκο Marni, τους Comme des Garcons, η αναμέτρηση με τις κρεμάστρες και τα ράφια είναι εκτός ελέγχου. Σε όλες τις μητροπόλεις της μόδας. Εγώ αγοράζω ρούχα και αξεσουάρ για συλλεκτικούς λόγους. Και χαίρομαι γι'αυτό. Αλλά ήταν η πρώτη ίσως φορά που ένιωσα αμηχανία. Στην Αθήνα της κρίσης. Να φοβάμαι για τη ζωή μου, μην με ποδοπατήσουν, στην κυριολεξία, για ένα ζευγάρι σουέντ μπότες με κρόσσια, αξίας 200 ευρώ ή για μια ασπρόμαυρη ζακέτα, ένα διάφανο έθνικ φόρεμα, το τοπ που φορούσε η Αλεκ Γουέκ. Η Isabel τι λέει για όλα αυτά; Τρίβει τα μουστάκια της. Οπως και οι Σουηδοί. Που ό,τι αγγίζουν γίνεται χρυσός. Το φόρεμα πάντως δεν το πήρα.

IMG_1712.jpg

Αγόρασα τη λευκή tribal μπλούζα που φορούσε στο πάρτι στο Παρίσι η Τζένιφερ Λόρενς. Πήρα και το φόρεμα της Μίλλα σε τοπ. Και το φόρεσα ήδη. Σε εγκαίνια της γκαλερί Ζουμπουλάκη. Με μαύρο σακάκι και τον φόβο μήπως φοράει και άλλη φιλότεχνη και φαν της μόδας το τοπ της Μίλα. Για τέτοια είμαστε;

IMG_1729.JPG